دوش مرا حال خوشی دست داد

 

 

 

  سینه مارا عطشی دست داد

نام توبردم لبم آتش گرفت...

شعله به دامان سیاوش گرفت...   

کاش که همسایه ما میشدی مایه آسایه ما میشدی 

نام تو آرامه جان من است

نامه تو خط امان من است

 هر که به دیدار تو نائل شود

یک شبه حلال مسائل شود 

ای نگهت خاستگه آفتاب

بر من ظلمت زده یک شب بتاب

 ای نفست یار و مدد کار ما

کی و کجا وعده دیدار ما....؟؟!!!

 

 

 

     

 

 

 

می آید وقتی :

پس ازآنکه مردم درآزمایشهای سخت واقع شوند

پس از آنکه زمین پراز ظلم وستم شده باشد...

 

 

                                                              

 

 

    

 

 

                                                اما  

 

 

 

 

 

                                

 

 

 

 

 





تاريخ : ۱۳٩۳/۳/٢٠ | ٦:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : درسا پارسیان ایرانی | نظرات ()
.: Weblog Themes By BlackSkin :.